UCHWAŁA NR XXXIII/195/13

RADY GMINY KOSZARAWA

z dnia 28 czerwca 2013 roku

w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Koszarawa

Na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2012 poz. 647 – tekst jednolity) oraz w związku z uchwałą Nr 11/6/10 Rady Gminy Koszarawa z dnia 6 grudnia 2010 roku w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Koszarawa,

Rada Gminy Koszarawa stwierdza, że projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Koszarawa nie narusza ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Koszarawa, uchwalonego uchwałą Nr XVI/113/08 Rady Gminy Koszarawa z dnia 21 lutego 2008 roku, oraz uchwala, co następuje:

§ 1

Uchwala się MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY KOSZARAWA zwany dalej 'planem'.

§ 2

Integralną częścią niniejszej uchwały są:

• załącznik nr 1 - rysunek planu w skali 1:2000;
• załącznik nr 2 - rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu;
• załącznik nr 3 - rozstrzygnięcie o sposobie realizacji zapisanych w planie inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy oraz zasad ich finansowania.

Rozdział 1

Obszar objęty planem

§ 3

1. Plan obejmuje obszar gminy Koszarawa w jej granicach administracyjnych o powierzchni 3136 ha.

2. Przedmiot planu jest zgodny z przepisami zawartymi w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2012 poz. 647 – tekst jednolity).

Ilekroć w uchwale jest mowa o:

1. terenie - oznacza to fragment planu o określonym przeznaczeniu lub zasadach zagospodarowania, wyodrębniony na rysunku planu liniami rozgraniczającymi i opisany symbolem identyfikacyjnym;
2. wysokości zabudowy oznacza to całkowitą wysokość obiektów budowlanych, wyrażoną w metrach, mierzoną od średniego poziomu terenu przed obiektem budowlanym do jego najwyżej usytuowanego elementu. W przypadku budynków ich wysokość mierzy się od średniego poziomu terenu przy głównym wejściu do budynku do najwyżej położonego punktu budynku: kalenicy dachu lub attyki;
3. nieprzekraczalnej linii zabudowy – należy przez to rozumieć wyznaczoną na rysunku planu linię, poza którą nie może być realizowana budowa budynków, z dopuszczeniem wysunięcia przed